Cukrzyca u kota to poważna choroba, która jest zaburzeniem endokrynologicznym często występującym u tych czworonogów. W tym artykule dowiesz się, jakie są jej przyczyny, objawy oraz jak wygląda codzienność w przebiegu tej choroby.
Spis treści
![](/_default_upload_bucket/3173/image-thumb__3173__webp-singleimage/166571968_m_normal_none.png)
Cukrzyca u kota - przyczyny, objawy, codzienność. Źródło: 123rf.com
Co oznacza, że kot ma cukrzycę?
Źródłem glukozy dla zwierzęcia jest spożywane przez niego pożywienie. Zanim jednak zostanie ona wykorzystana przez organizm kota niezbędna jest insulina, która zwiększa wnikanie glukozy do komórek poszczególnych narządów obniżając jej poziom we krwi. Cukrzyca u kota spowodowana jest tym, że trzustka nie wytwarza dostatecznej ilości insuliny lub organizm zwierzęcia wykazuje niewystarczającą reakcję na jej odpowiedni poziom. W efekcie jej niedoboru w organizmie kota rozwija się niekontrolowany wzrost poziomu glukozy.
Kot z cukrzycą nie jest zdolny do prawidłowej kontroli poziomu cukru we krwi, co może prowadzić do rozwoju hiperglikemii lub hipoglikemii. Są to niefizjologiczne stany, które odpowiadają odpowiednio niebezpiecznie wysokiemu oraz niskiemu poziomowi glukozy we krwi.
Jakie typy cukrzycy występują u kotów?
W przeciwieństwie do psów, koty cierpią głównie na cukrzycę typu drugiego, która spowodowana jest zmianami zachodzącymi w trzustce. Jest to schorzenie polegające na trudnościach z wykorzystywaniem cukru jako źródła energii. Istotą patomechanizmu tego zjawiska jest odkładanie się amyloidu (szkodliwe, nieprawidłowe białko przypominające skrobię, powstające w organizmie w wyniku długiego przebiegu wyniszczających chorób) w komórkach wysp trzustkowych oraz wytwarzanie reaktywnych form tlenu, które przyczyniają się do rozwoju stanu zapalnego.
Forma cukrzycy, która występuje u kotów jest bardzo podobna do tej występuje u ludzi. Typ pierwszy cukrzycy jest częsty u psów, ale bardzo rzadki u kotów. Jest on spowodowany odpowiedzią autoimmunologiczną, która prowadzi do uszkodzenia komórek trzustki produkujących insulinę. W niektórych przypadkach, zaburzenia regulacji poziomu cukru we krwi mogą być wynikiem rozwoju innej choroby (np. ostre zapalenie trzustki) lub efektem odpowiedzi organizmu na określony lek.
Czy mojemu kotu może grozić cukrzyca?
Przyczyną cukrzycy u kota najczęściej jest niewłaściwy tryb życia. Choroba ta, może wystąpić u wszystkich kotów bez względu wiek oraz rasę, lecz najczęściej czynnikami predysponującymi do jej rozwoju są: nadwaga, otyłość oraz niski poziom aktywności fizycznej. Nieprawidłowa produkcja insuliny może być również konsekwencją zapalenia trzustki bądź jej nowotworu.
Cukrzyca występuje częściej u kocurów niż u kotek. Niektóre zwierzęta mogą mieć genetyczne uwarunkowania skutkujące rozwojem tej choroby. Dodatkowym okolicznościami w których może dojść do rozwoju cukrzycy u kota mogą być: nadczynność tarczycy, nieprawidłowo leczona infekcja, niewydolność nerek, długotrwałe stosowanie leków hamujących ruję czy glikokortykosteroidów. Warto wspomnieć, że choroba ta może również mieć podłoże behawioralne. Permanentny stres naraża organizm kota na stałe utrzymywanie się w nim wysokiego poziomu kortyzolu co jest czynnikiem predysponującym do rozwoju cukrzycy.
![](/_default_upload_bucket/3174/image-thumb__3174__webp-singleimage/204982773_m_normal_none.png)
Cukrzyca u kota - przyczyny, objawy, codzienność. Źródło: 123rf.com
Jakie są główne symptomy kociej cukrzycy?
Najczęściej obserwowane objawy cukrzycy to:
-
wzmożone oddawanie moczu, często poza kuwetą - jest on zwykle klejący, trudny do usunięcia
-
zwiększone pragnienie, poszukiwanie nowych miejsc do picia wody np. woda z konewki,
-
nadmierny apetyt przy jednoczesnej utracie wagi, żebranie o jedzenie,
-
zanik masy mięśniowej,
-
zmniejszona mobilność np. kot nie jest w stanie wskoczyć na miejsca, które kiedyś były w jego zasięgu co spowodowane jest najczęściej przez niedokrwienie nerwów,
-
choroby skóry,
-
osłabienie odruchów lub nawet stopochodność - zwierzę ciężar ciała opiera na całej powierzchni podeszew stóp i dłoni wskutek neuropatii cukrzycowej,
-
osłabienie wzroku spowodowane przez uszkodzenia siatkówki oka.
Inne objawy, które mogą wystąpić w przebiegu cukrzycy to np. pogorszenie jakości okrywy włosowej, ospałość, wymioty czy powiększenie wątroby. Koty cierpiące na to zaburzenie często zmagają się również z powodu nawracających infekcji pęcherza moczowego.
Diagnostyka cukrzycy u kota
Wyżej wymienione, główne symptomy cukrzycy, najczęściej nasuwają jej podejrzenie. Ostateczne potwierdzenie diagnozy wymaga analizy próbek moczu oraz krwi. Utrzymująca się hiperglikemia oraz obecność glukozy w moczu jest charakterystyczna w przebiegu tej choroby. Dalsze, dodatkowe testy mogą być konieczne, gdyż wysoki poziom glukozy we krwi u kota może być skutkiem stresu, który często towarzyszy zwierzętom podczas wizyty w gabinecie weterynaryjnym. Wtedy najczęściej lekarz weterynarii decyduje się na zlecenie badania poziomu fruktozaminy, której poziom jest stały, niezależnie od poziomu kortyzolu. Dopiero po uzyskaniu wszystkich wyników badań lekarz może postawić diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie.
![](/_default_upload_bucket/3175/image-thumb__3175__webp-singleimage/170436010_m_normal_none.png)
Cukrzyca u kota - przyczyny, objawy, codzienność. Źródło: 123rf.com
Leczenie cukrzycy u kota
W leczeniu tej choroby niezmiernie ważne jest zrozumienie przez opiekuna zwierzęcia istoty tej choroby oraz przestrzeganie zaleceń lekarza weterynarii. U większość kotów w procesie leczniczym opiekun zobowiązany jest samodzielnie podawać kotu zastrzyki. Długość przerwy pomiędzy podaniem powinna wynosić około 12 godzin. Bardzo istotne jest, by iniekcji dokonywać po posiłku, by nie wywołać u swojego pupila nagłego spadku poziomu glukozy. Na wizycie lekarz weterynarii dokładnie poinstruuje cię jak podawać ten lek. Prawdopodobnie zobowiązany będziesz również do systematycznego sprawdzania stanu cukru we krwi swojego zwierzęcia przez pobieranie małej jej ilości poprzez ukłucie igłą okolicy zewnętrznej krawędzi małżowiny usznej, opuszki nadgarstkowej lub opuszki śródręcznej bądź śród-stopowej. Sama procedura oraz narzędzie niezbędne do testu są niezwykle podobne do tych, które występują u ludzi. Zaleca się stosowanie dedykowanego glukometru weterynaryjnego, gdyż gwarantuje on większą dokładność pomiaru.
Pamiętaj, by stosować się do zaleceń lekarza oraz regularnie podawać insulinę. Jest to konieczne, aby poziom glukozy we krwi twojego kota utrzymywał się na bezpiecznym poziomie. Zawsze sprawdź, czy podajesz swojemu pupilowi odpowiednią dawkę leku. Pamiętaj, że insulinę należy przechowywać w lodówce, gdyż tylko wtedy zachowa swoją aktywność i będzie skutecznie działać.
Czy dieta jest istotnym aspektem w kontroli przebiegu cukrzycy?
Odpowiednia dieta dla kota, aktywność fizyczna, kontrola masy ciała oraz właściwe dawkowanie insuliny są fundamentalnymi aspektami walki z kocią cukrzycą. Właściciele zwierząt z nadwagą koniecznie muszą podjąć zmagania z dodatkowymi kilogramami u swojego pupila. W niektórych przypadkach sama redukcja wagi przyczynia się do znacznej poprawy kondycji oraz stanu zdrowia zwierzęcia. Należy jednak pamiętać, że każdego czworonoga należy odchudzać stopniowo oraz regularnie ważyć.
Lekarz weterynarii poinformuje cię o najlepszym schemacie dietetycznym, który skutkować będzie wyrównaniem nadwyżki cukrów. Przyczyni się to do ograniczenia znacznych wahań poziomu glukozy oraz insuliny. Na rynku dostępne są również komercyjne specjalistyczne diety diabetyczne.
Jakie są oznaki tego, że insulina, którą podaje mojemu kotu nie działa?
W monitoringu cukrzycy konieczne są regularne wizyty kontrolne. W przypadku, w którym twój kot przejawia niepokojące cię symptomy, takie jak na przykład wzmożone pragnienie lub apetyt, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, gdyż może być to przejaw niewłaściwego działania insuliny.
Jak wygląda prognoza dotycząca stanu zdrowia kota z cukrzycą?
Koty które regularnie przyjmują insulinę, są pod stałą kontrolą lekarza weterynarii, a ich właściciele przestrzegają zaleconej diety oraz dbają, by ich zwierzę spędzało czas w aktywny sposób, mają szanse na długie i szczęśliwe życie. Niestety, nie wszystkie koty we właściwy sposób odpowiadają na iniekcje z insuliny, co zdecydowanie komplikuje sytuację.
Bibliografia
- "Cukrzyca u kotów. Część II. Diagnostyka i leczenie" - Olga Gójska-Zygner, Julita Gadomska
- "Kilka praktycznych uwag na temat rozpoznawania i leczenia cukrzycy u psów i kotów" - lek. wet. Magdalena Krasztel, specjalista chorób psów i kotów, dr hab. n. wet. Michał Czopowicz, specjalista chorób psów i kotów
Brak komentarzy
Nikt jeszcze nie dodał komentarza do tego artykułu.