• Pies
  • Mam psa
  • Zrozumieć psa

Dobra relacja z innymi zwierzętami — jak wpływa na samopoczucie psa?

Opublikowane: 02.07.202315:27 Przeczytasz w: 9 min

W przypadku psów dobra relacja z innymi zwierzętami ma bardzo duże znaczenie w utrzymaniu równowagi psychicznej. Podpowiadamy, jak problemy w relacjach mogą wpływać na samopoczucie tych zwierząt.

Spis treści

    „Mój piesek chce się tylko przywitać". To zdanie u wielu psiarzy powoduje natychmiastowy wyrzut adrenaliny i chęć ucieczki „gdzie pieprz rośnie". Konflikty pomiędzy psiakami, zarówno tymi, które mieszkają razem w domu, jak i tymi, które mijają się na chodniku, mogą wynikać z wielu różnych przyczyn. Braki w socjalizacji czy niezrozumienie psiej komunikacji przez opiekuna to najczęstsze z nich. Jeżeli chcesz zadbać o dobre relacje swojego pupila z innymi zwierzętami, koniecznie przeczytaj nasz artykuł.

    Właściwa socjalizacja kluczem do dobrych relacji

    Socjalizacja psa zaczyna się już w pierwszych dniach jego życia. Wówczas to matka odpowiada za uczenie szczeniaków podstawowych elementów komunikacji w obrębie własnego gatunku. Reaguje, kiedy zbyt mocno gryzą się między sobą lub wtedy, kiedy natarczywie przekraczają jej własne granice. To dlatego tak ważne jest, aby szczenięta pozostały z matką do okresu od ósmego do dwunastego tygodnia życia. Jeżeli zostaną zabrane zbyt wcześnie, w ich pierwotnej socjalizacji powstaną braki, które będą bardzo trudne do uzupełnienia.

    Prawidłowa relacja z innymi gatunkami zwierząt również powinna być budowana jak najwcześniej. Jeszcze we wczesnym szczenięctwie pieski powinny mieć kontakt z kotami, a jeżeli to możliwe również z innymi zwierzętami, z którymi mogą zetknąć się w dorosłym życiu. Jeżeli kupujesz szczeniaka w hodowli, koniecznie zapytaj o to jak wyglądała jego socjalizacja z innymi zwierzętami.

    Jak zapoznać psa z innymi zwierzętami w domu?

    Zapoznanie psa z innymi zwierzakami w domu jest procesem, który wymaga cierpliwości, ostrożności i stopniowego podejścia. To od niego w gruncie rzeczy zależy, czy współlokatorzy będą żyli ze sobą w dobrych relacjach. Pierwszym i najważniejszym krokiem jest utrzymanie początkowej separacji pomiędzy rezydentem a nowym zwierzakiem. To etap, którego nie można pominąć, niezależnie od tego, czy nowym lokatorem jest kot, świnka morska, czy drugi pies w domu.

    Możesz wykorzystać oddzielne pomieszczenie lub po prostu skorzystać ze specjalnej bramki dla zwierząt (ta opcja nie sprawdzi się jednak w przypadku kota, który bramkę szybko pokona). Separacja pozwala na zapoznanie się z zapachami i dźwiękami innych zwierząt bez bezpośredniego kontaktu. Minimalizuje to stres i napięcie towarzyszące zmianom w otoczeniu.

    Następnym etapem jest wymiana zapachów. Przynoszenie przedmiotów, takich jak zabawki czy koce, które mają na sobie zapach innych zwierząt, do przestrzeni, w której przebywa twój pies, pozwoli mu stopniowo się do nich przyzwyczaić. To ważne, ponieważ zapach jest jednym z głównych sposobów komunikacji tych zwierząt.

    Kolejnym krokiem jest przeprowadzenie kontrolowanych spotkań na smyczy. Do tego etapu możesz przejść w sytuacji, kiedy pies i inne zwierzę są już przyzwyczajone do swoich wzajemnych zapachów. Wówczas można pozwolić im na bezpośredni kontakt, jednak tylko w kontrolowanych warunkach. Spotkania takie powinny odbywać się pod kontrolą opiekuna i przebiegać spokojnej atmosferze. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak napięcia lub agresji należy natychmiast oddzielić zwierzęta od siebie i spróbować ponownie w późniejszym czasie.

    Jeżeli do waszego domu przychodzi gość z innym psem, postaraj się, aby pierwsze spotkanie przebiegło na neutralnym gruncie. Wyjdź na spacer z psem!!! i podczas jego trwania spotkaj się z gośćmi. Kiedy psy już się zapoznają i nie będą wykazywały oznak agresji, możecie wspólnie wrócić do mieszkania.

    Czy pies musi witać się z innymi czworonogami na spacerze?

    Odpowiedź na to pytanie jest bardzo krótka i brzmi: absolutnie nie. Takie przekonanie wynika z błędnego rozumienia procesu socjalizacji. Wielu opiekunów pozwala swoim pupilom podchodzić do wszystkich napotkanych po drodze psów. Niektórzy nawet je do tego zachęcają. Wbrew pozorom jest to bardzo zła strategia, która w dłuższej perspektywie może prowadzić do poważnych problemów, takich jak problemy ze spokojnym mijaniem innych zwierząt w dorosłym życiu. Wiele szczeniaków zmuszanych do kontaktów z psami, których się boją, może później reagować agresją, stosując strategię wyprzedzającą.

    Czy one na pewno się bawią? Mylna interpretacja psiej komunikacji

    Specjaliści od psiego behawioru!!! już od dawna zwracają uwagę na to, że znajomość psiej mowy ciała jest wśród ludzi zastraszająco niska. Finalnie zestaw zachowań, które obserwujemy podczas interakcji dwóch osobników, jest zazwyczaj błędnie odczytywany. Wystarczy, że dwa osobniki nie rzucają się na siebie z zębami, abyśmy ich kontakt odczytywali jako wesołą zabawę. Zachowania, takie jak:

    • podnoszenie przedniej łapy;

    • otrzepywanie się;

    • oblizywanie nosa;

    • odwracanie głowy

    świadczą o stresie i próbie deeskalacji. Z kolei skakanie na drugiego psa, ukłony, czy podchodzenie na wprost to zachowania demonstracyjne. Dla psiaków reaktywnych, czy lękliwych to może być po prostu za dużo a wówczas tylko krok do konfliktu. Nawet jeżeli nie dojdzie do jawnej konfrontacji, to wcale nie oznacza, że kontakt był dla obydwu psów jednakowo miły.

    Właśnie dlatego tak ważna jest nauka spokojnego mijania innych przedstawicieli swojego gatunku. Psy powinny minąć się po łuku i bez nadmiernych emocji przejść dalej.

    Psie wybiegi a może park? Gdzie powinny spotykać się psiaki?

    Psie wybiegi to coraz popularniejsze miejsca, które pojawiają się jak grzyby po deszczu na wielu osiedlach. To zmoknięte obszary, często wyposażone w różnego rodzaju tunele i zabawki, na których w teorii, psy mogą swobodnie biegać i dokonywać interakcji z innymi przedstawicielami swojego gatunku. W praktyce takie rozwiązanie niemal nigdy nie działa tak, jak powinno. Dlaczego?

    Do swobodnej komunikacji psy potrzebują przede wszystkim przestrzeni. Muszą mieć możliwość stopniowego zmniejszania dystansu między sobą a w razie potrzeby wycofania się z niekomfortowej sytuacji. Relatywnie niewielki plac, na którego terenie znajduje się wiele obcych psów, nie pozwala na żadne z powyższych. Stres, który generuje przebywanie w takim miejscu, jest na tyle duży, że dla niektórych psiaków może skończyć się traumą.

    Spacery równoległe – co warto o nich wiedzieć?

    Stres związany z towarzystwem drugiego psa można rozładować poprzez... poruszanie się zwierząt w jednym kierunku. Właśnie dlatego tak ważną metodą pracy nad relacją dwóch zwierzaków jest spacer równoległy. Podczas jego trwania opiekunowie prowadzą swoje psy na smyczy, a one nie dokonując nadmiernych interakcji, po prostu idą w jednym kierunku.

    Spacer równoległy rozpoczynamy stopniowo, zbliżając się do towarzysza, który jest już w trybie spacerowym. Unikajmy przy tym powitania oraz zbyt częstego zatrzymywania się. Taka wspólna podróż w jednym kierunku doskonale pokazuje psu, że można bez nadmiernych emocji przebywać w towarzystwie drugiego zwierzaka. Polecana jest więc zarówno psiakom lękliwym, jak i tym, które w kontaktach z innymi psami wykazują nadmierną ekscytację lub wręcz nieadekwatne zachowania agresywne.

    Konflikty z innymi zwierzętami i ich wpływ na psią psychikę

    Wbrew pozorom zdrowie psychiczne psa!!! jest tak samo ważne jak to fizyczne. Właśnie dlatego tak istotne jest to, aby zadbać o bezpieczne otoczenie zwierzaka, które będzie wolne od stresorów. Ciągły konflikt z innym zwierzęciem, szczególnie w momencie, kiedy zwierzaki razem mieszkają, to powód do przewlekłego stresu. Ten z kolei rzutuje nie tylko na samopoczucie pupila, ale w dłuższej perspektywie także na jego zdrowie.

    Psy są zwierzętami społecznymi, które mają naturalną potrzebę interakcji zarówno z własnym, jak i z innymi gatunkami. Konflikty mogą występować zarówno wewnątrzgatunkowo, między psami, jak i międzygatunkowo: między psami a innymi zwierzętami, takimi jak koty czy inne domowe pupile. Ważne jest, aby właściciele byli świadomi sygnałów i zachowań swojego zwierzęcia, które wskazują na niepokój lub napięcie podczas interakcji.

    Niezrozumiane odpowiednio szybko zachowania agonistyczne lub sytuacje, w których pies czuje się zagrożony, mogą prowadzić do powstania u niego traumy. W rezultacie taki pies zaczyna przejawiać objawy i zachowania, takie jak:

    • nadmierna agresja,

    • nadpobudliwość,

    • stany depresyjne,

    • choroby somatyczne.

    Jak widać, relacje z innymi zwierzętami mają ogromny wpływ na samopoczucie psa. Nauka odczytywania sygnałów czy praca nad komunikacją mogą stanowić długi i skomplikowany proces. Jeżeli nie jesteś w stanie sam sobie z tym poradzić, poproś o pomoc trenera, zoopsychologa lub behawiorystę.

    Nadmierne zachowania agresywne a problemy zdrowotne

    Na koniec warto wspomnieć o tym, że agresja niewspółmierna do sytuacji, może być poważnym sygnałem, że szwankuje nic innego, jak tylko zdrowie psa. Chroniczne stany bólowe czy nawet niewielka niedoczynność tarczycy to problemy, które mogą przekładać się na zachowanie zwierzęcia. Właśnie dlatego wskazana jest wizyta u weterynarza!!! i wykonanie badań diagnostycznych.

    Jeszcze zanim zdecydujesz się na konsultację z behawiorystą, upewnij się, że twojego psa nic nie boli. Przewlekłe stany zapalne, problemy ze stawami, swędzenie skóry to z pozoru błahe czynniki, które konieczne trzeba wykluczyć.

    Podsumowanie — dobra relacja z innymi zwierzętami

    Warto pamiętać, że związki pomiędzy zwierzętami to relacja dwóch autonomicznych bytów. Psy, podobnie jak ludzie, mogą mieć osobność introwertyczną i nie przejawiać potrzeby interakcji z każdym napotkanym osobnikiem. Nawet w takich przypadkach warto jednak zadbać o prawidłową socjalizację, która pozwoli zwierzęciu na naukę prawidłowej komunikacji. Uczą się muszą również opiekunowie. Niestety większość z nas ciągle jeszcze nie ma dużej wiedzy na temat tego, w jaki sposób porozumiewają się nasi czworonożni przyjaciele. A to właśnie to jest najczęstszym powodem złych relacji pomiędzy nimi.

    Bibliografia
    1. A. Horowitz, „Oczami psa", Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2021.
    2. J. Bradshaw, „Zrozumieć psa", Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2013.

    Oceń artykuł

    Ogólna ocena: 0,0 | liczba ocen: 0
    0/400

    Brak komentarzy

    Nikt jeszcze nie dodał komentarza do tego artykułu.

    Dostosowujemy się do Ciebie

    Używamy plików cookies, dzięki którym nasza strona jest dla Ciebie bardziej przyjazna i działa niezawodnie. Pozwalają one również dopasować treści i reklamy do Twoich zainteresowań. Jeśli się nie zgodzisz, reklamy nadal będą się wyświetlać, ale nie będą dopasowane do Ciebie.